Δε ζητάμε πολλά, τα θέλουμε όλα!

Δε ζητάμε πολλά, τα θέλουμε όλα!

Τι θα μπορούσε να πεις κάποιος για τις δημοτικές εκλογές από την σκοπιά της νεολαίας; Θα το πάρουμε ανάποδα. Ας ξεκινήσουμε από τη νεολαία. Ας ξεκινήσουμε μάλιστα από το κομμάτι της νεολαίας που βιώνει συνολικό αποκλεισμό. Τα κορίτσια και αγόρια εκείνα που ούτε σπουδάζουν, ούτε εργάζονται ούτε παρακολουθούν κάποιο πρόγραμμα κατάρτισης. Η συγκεκριμένη κατηγορία νεολαίας για τις ηλικίες 15-24 σύμφωνα με επίσημα στοιχεία περιλαμβάνει σχεδόν 240.000 νέους και νέες (239.691). Μιλάμε δηλαδή για το 20,3% των νέων συνολικά. Το συγκεκριμένο ποσοστό το 2008 ήταν στο 11,8%. Άλλο ένα πρωτογενές πλεόνασμα της πολιτικής που μετατρέπει την κρίση σε ευκαιρία.

Ακούμε ήδη τους πρώτους ενδοιασμούς: «τι σχέση έχουν αυτά με τις δημοτικές εκλογές; Ένας δήμος δεν μπορεί να κάνει κάτι.» Δεν είναι έτσι γιατί οι δήμοι ήδη κάνουν κάτι. Στα πλαίσια της νεοφιλελεύθερης επίθεσης η ανεργία χρησιμοποιείται για να βγάλουν κάποιοι ακόμα περισσότερα λεφτά και να καταργηθεί κάθε εργασιακό δικαίωμα. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελούν και τα διάφορα προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας» που υλοποιούν οι δήμοι. Πεντάμηνα που ανακυκλώνουν την ανεργία, μέσα από ΜΚΟ που αποτελούν ουσιαστικά γραφεία ενοικίασης εργαζομένων. Προγράμματα που δεν έχουν ως στόχο την εξυπηρέτηση κοινωνικών αναγκών, αλλά χρησιμοποιούν τις τεράστιες κοινωνικές ελλείψεις για να συσσωρεύσουν κέρδη.

Το βασικό ερώτημα όμως παραμένει: τι μπορεί να κάνει ένας δήμος και συγκεκριμένα ένας αριστερός δήμος; Πρώτα από να αλλάξει το πλαίσιο. Να αλλάξει το πλαίσιο για το τι σημαίνει δήμος, για το τι κάνει ένας δήμος. Για εμάς δήμος είναι οι άνθρωποι του, είναι τα προβλήματα τους. Δεν θέλουμε μια δημοτική αρχή που θα «κοιτάει τη δουλειά της» έτσι όπως την αντιλαμβάνεται μάλιστα η κεντρική εξουσία. Δεν γίνεται σήμερα μια δική μας δημοτική αρχή, που θέλει να υπηρετήσει τη νεολαία και τον κόσμο της εργασίας, να μην ασχοληθεί με τον αποκλεισμό, με την ανεργία. Να ανοίξει την συζήτηση για τα δύσκολα θέματα. Όχι γιατί έχει για όλα τις λύσεις, αλλά γιατί θέλει να αποτελέσει κομμάτι αυτών που θα δώσουν τη λύση. Να συμβάλει στην οργάνωση των αντιστάσεων, στην υλοποίηση αντιπαραθετικών παραδειγμάτων, να δώσει μάχες. Δεν θα κερδίζει πάντα, αλλά πάντα πρέπει να δίνει τη μάχη.

Το να ασχοληθεί με την νεολαία και τα προβλήματα της όπως η ανεργία σημαίνει κάτι πολύ περισσότερο από το να έχει προτάσεις και πρόγραμμα. Σημαίνει να δώσεις το λόγο και τη δύναμη να αποφασίσουν στους νέους. Σημαίνει την δημιουργία ενός νέου δημοκρατικού πλαισίου συμμετοχής μέσα από το οποίο θα διαμορφώνονται και θα υλοποιούνται οι προτάσεις. Φανταστείτε μια δημοτική αρχή η οποία συζητάει και δίνει την δυνατότητα στα μαθητικά συμβούλια να πάρουν αποφάσεις για ζητήματα που τους αφορούν. Για το πώς μπορούν να ζωντανέψουν τα σχολεία με κοινωνικές δραστηριότητες τόσο για τους μαθητές όσο και για ολόκληρη την γειτονία.

Μέσα από μία τέτοια διαδικασία δεν μπορεί παρά να προκύψουν οι καλύτερες ιδέες. Ιδέες που θα προκύπτουν από την δημιουργικότητα, την φαντασία και το πείσμα όλων αυτών που δεν μπορούν παρά να αλλάξουν την κατάσταση που βιώνουν. Μια δημοτική αρχή δηλαδή που δεν θα στηρίζεται δηλαδή απλά στους δημοτικούς συμβούλους, αλλά στον κόσμο που έχει πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Με αυτούς τους όρους μπορεί να είναι και πιο αποτελεσματική στις μάχες που θα δώσει. Μπορεί πραγματικά να διασφαλίσει ότι σε κανένα σπίτι δεν θα κοπεί το νερό ή το ρεύμα, ότι κανένα σπίτι δεν θα βγει σε πλειστηριασμό. Μπορεί να χρησιμοποιήσει τους δημόσιους χώρους και τα εγκαταλειμμένα κτήρια στην υπηρεσία των κοινωνικών αναγκών και όχι του κέρδους. Για την στέγαση των αστέγων, για τη δημιουργία κοινωνικών υπηρεσιών και χώρων συνάντησης και δράσης.

Να δημιουργήσει χώρους νεολαίας όπου θα λειτουργούν σαν κοινωνικά κέντρα, σαν χώροι πολιτισμού και δημιουργίας. Χώρους στους οποίους θα μπορούν να συναντηθούν πρωτοβουλίες κατοίκων με δομές αλληλεγγύης και πρωτοβάθμια σωματεία. Μια συνάντηση που θα δώσει οργανωτικές δομές στήριξης των αγώνων στις γειτονιές. Δομές που θα μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά και τις φασιστικές συμμορίες. Με όρους ανάθεσης καμία δημοτική αρχή δεν θα μπορέσει να κάνει τις τομές που χρειάζονται σήμερα. Χωρίς συνολική αμφισβήτηση του σημερινού πλαισίου οργάνωσης και λειτουργίας των δημοτικών αρχών δεν μπορούμε να υπηρετήσουμε τις κοινωνικές ανάγκες.

Μαρία Μπότση, υποψήφια δημοτική σύμβουλος με την “Ανοιχτή Πόλη”

Χρύσα Πάντου, υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τη δημοτική κίνηση Αγ. Αναργύρων – Καματερού “Αλληλεγγύη η δύναμή μας”.

Πηγή: http://www.avgi.gr/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *