Τηλεκπαίδευση: η «ανύπαρκτη» Υπουργός και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς

Τηλεκπαίδευση: η «ανύπαρκτη» Υπουργός και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς

Η πρόταση της Αλληλέγγυας Πόλης για την παροχή tablet σε μαθητές για τις ανάγκες της τηλεκπαίδευσης.

του Δημήτρη Ευαγγελίδη *

Τα σχολεία – κλειστά και ανοιχτά –  βρίσκονται σήμερα σε ένα οριακό σημείο. Που όμως δεν φτάσαμε σε αυτό τυχαία, δεν έπεσε στα κεφάλια μας ως «κεραυνός εν αιθρία». Όλοι γνώριζαν για το β΄ κύμα της πανδημίας, που θα ερχόταν τον χειμώνα και θα ήταν, μάλιστα, ισχυρότερο. Η επιστημονική κοινότητα το είχε κάνει αυτό σαφές εδώ και πολλούς μήνες. Συνεπώς ουδείς δικαιούται σήμερα να λέει πως δεν γνώριζε.

Με αυτά τα δεδομένα, ήταν θέμα χρόνου να οδηγηθούμε στο κλείσιμο των σχολείων, μιας και η κυβέρνηση δεν έκανε το παραμικρό για να αποσυμφορήσει τα μεγάλα τμήματα και να μειώσει τον αριθμό των μαθητών σε αυτά. Ούτε, βεβαίως, ενδιαφέρθηκε να θωρακίσει υγειονομικά τις σχολικές μονάδες και να προστατεύσει τους εκπαιδευτικούς. Έφτασαν δάσκαλοι και γονείς να παρακαλούν να γίνουν τεστ ιχνηλάτησης σε σχολεία με επιβεβαιωμένα κρούσματα. Και να λαμβάνουν αρνητική απάντηση από τους αρμόδιους φορείς. Ξεφτίλα.

Σε αυτές τις συνθήκες ήταν δεδομένο πως θα οδηγηθούμε στην τηλεκπαίδευση στα σχολεία για μικρότερο ή μεγαλύτερο διάστημα. Και όμως, η κα Υπουργός Παιδείας, που την περασμένη Άνοιξη έβγαινε στα δελτία και αράδιαζε νούμερα με τάμπλετ με τα οποία δήθεν θα «πλημμύριζε» τα σχολεία, δεν έχει κάνει μέχρι σήμερα το παραμικρό: ούτε με τάμπλετ ή laptop προμήθευσε μαθητές και εκπαιδευτικούς, όπως ισχυριζόταν, ούτε για τα δίκτυα ή τις πλατφόρμες φρόντισε η πολιτεία όλους αυτούς τους μήνες, ώστε να τα αναβαθμίσει και να μην «κρασάρουν» όπως συμβαίνει καθημερινά, ούτε βεβαίως πραγματοποιήθηκαν επιμορφωτικά σεμινάρια σε εκπαιδευτικούς και μαθητές, για να είναι πλήρως ενημερωμένοι για το πώς λειτουργεί η τηλεκπαίδευση.

Όλα αφημένα -επίτηδες- στην τύχη, στην πλάτη και το «φιλότιμο» των εκπαιδευτικών, οι οποίοι σηκώνουν τεράστιο βάρος.

Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα. Ενδεχομένως τα πράγματα να είναι και ακόμη χειρότερα. Είναι βέβαιο πως στο Ίλιον υπάρχουν αυτή τη στιγμή μαθητές που δεν έχουν υπολογιστή για να κάνουν τηλεκπαίδευση. Πολύτεκνες οικογένειες που δεν έχουν στο σπίτι 2 και 3 laptop ή τάμπλετ για να μπορούν όλα τα παιδιά να παρακολουθούν το μάθημα ταυτόχρονα. Οικογένειες στις οποίες οι γονείς αυτή τη στιγμή εργάζονται με καθεστώς τηλεργασίας από το σπίτι και ίσως να μην περισσεύει κάποιος υπολογιστής για το παιδί. Και το αντίστροφο.

Όλα αυτά τα αδιέξοδα όχι μόνο είναι υπαρκτά, αλλά συμβαίνουν τώρα, δίπλα μας, στη γειτονιά μας, στο σπίτι μας. Δεν ξέρω τι μπορούμε να περιμένουμε από την κα Υπουργό, που εν μέσω πανδημίας το καλοκαίρι, έφερε νόμο με τον οποίο αυξήθηκαν οι μαθητές ανά τμήμα στα νηπιαγωγεία και στα δημοτικά από 22 σε 25. Ή από μια κυβέρνηση που μία μάσκα υποσχέθηκε ότι θα δώσει και τα έκανα τόσο μαντάρα, που φαίνεται πως τελικά οι μάσκες θα δοθούν από το νέο έτος και αν. Προσωπικά δεν περιμένω και πολλά, γιατί φαίνεται πως έχουν άλλες προτεραιότητες.

Η δημοτική κίνηση «Αλληλέγγυα Πόλη – Συμμαχία για το Ίλιον» είχε καταθέσει ήδη από τον περασμένο Απρίλιο μέσω του επικεφαλής της, Κώστα Κάβουρα,  (Δημοτικό Συμβούλιο μέσω τηλεδιάσκεψης, 06 Απριλίου 2020) πρόταση να διατεθούν με πρωτοβουλία του Δήμου Ιλίου tablet ή υπολογιστές σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες και να διασφαλιστεί η  πρόσβαση στο internet, για όσους μαθητές και μαθήτριες αντιμετωπίζουν δυσκολίες και παραμένουν αποκλεισμένοι από την εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

Η δημοτική αρχή, τότε, δια στόματος του ίδιου του Δημάρχου, είχε απαντήσει ότι συμφωνεί με την εν λόγω πρόταση και πως θα εξετάσει τρόπους για να γίνει αυτή εφικτή. Βέβαια από εκείνο το Δημοτικό Συμβούλιο έχουν περάσει 8 μήνες και, φοβάμαι, πως δεν έχει γίνει το παραμικρό. Θα πρέπει να μας εξηγήσει, λοιπόν, η δημοτική αρχή τι έχει κάνει σε σχέση με αυτή την πρόταση της Αλληλέγγυας Πόλης που υποτίθεται πως υιοθέτησε και θα επεξεργαζόταν για να εφαρμόσει.

Άλλωστε, δεν «ανακαλύπτουμε την Αμερική»: είναι δεκάδες οι περιπτώσεις που δημοτικές αρχές σε όλη την Ελλάδα, αυτό το δύσκολο διάστημα της πανδημίας, έχουν σταθεί στο πλάι των πολιτών και έχουν προσφέρει την απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή (tablet ή laptop, δωρεάν internet κλπ) ώστε να μπορέσουν όλοι οι  εκπαιδευτικοί και μαθητές να γίνουν «συμμέτοχοι» της τηλεκπαίδευσης.

Αυτή, νομίζω, πως θα έπρεπε να ήταν και μία πρόταση/θέση, που οι σχολικές επιτροπές του Δήμου θα έπρεπε ήδη να έχουν καταθέσει υπόψιν του Δημοτικού Συμβουλίου. Ή τουλάχιστον να έχουν σήμερα μία σαφή εικόνα του αριθμού  των μαθητών ή εκπαιδευτικών που σήμερα δεν μπορούν, λόγω ελλείψεων, να συμμετέχουν στην τηλεκπαίδευση και να θέσουν αυτά τα δεδομένα υπόψιν του Συμβουλίου του Δήμου. Από τη στιγμή που, ξαναλέω, το Υπουργείο αδιαφορεί χαρακτηριστικά.

Επίσης, ανεξαρτήτως του αν θα αποφασίσει τελικά η διοίκηση του Δήμου να ασχοληθεί σοβαρά με αυτό το φλέγον ζήτημα, νομίζω πως το θέμα θα πρέπει να απασχολήσει και την Ένωση αλλά και τους Συλλόγους Γονέων της περιοχής μας, οι οποίοι, όποτε έχει χρειαστεί μέχρι σήμερα, έχουν αποδείξει, έμπρακτα, τη στήριξη και την αλληλεγγύη τους απέναντι σε όποιον/α έχει ανάγκη.

Ας μην ξεχνάμε πως τα παιδιά δεν είναι κόστος. Είναι το μέλλον.

* Ο Δημήτρης Ευαγγελίδης είναι μέλoς της Πρωτοβάθμιας Σχολικής Επιτροπής του Δήμου Ιλίου.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *