Ανεργία και αυτοδιαχείριση

Ανεργία και αυτοδιαχείριση

Μπορεί μια δημοτική παράταξη του Ιλίου να λύσει το πρόβλημα της ανεργίας μέσα στην πόλη της, όταν όλοι οι δείκτες της οικονομίας της χώρας δείχνουν το αντίθετο; Αυτό είναι ένα ερώτημα που βασανίζει όλους μας στην Ελλάδα μιας και η ανεργία είναι στο τριάντα τοις εκατό (30%) και ειδικότερα για τους νέους το ποσοστό αυτό είναι διπλάσιο.

Ακούγοντας ιδιαίτερα για το “success story” της οικονομίας και βλέποντας ότι το παραγωγικό μοντέλο της χώρας να παραμένει στάσιμο- μεταπρατικό χωρίς ίχνος βελτίωσης από τα χρήματα του ΕΣΠΑ. Ιδιωτικές επενδύσεις στην πραγματική οικονομία δεν έρχονται αν και οι μισθοί έχουν μειωθεί. Η ρευστότητα από τις τράπεζες παραμένει παγωμένη αν και έχει πληρώσει ο ελληνικός λαός την ανακεφαλαίωση τους. Και το ΤΑΙΠΕΔ μας λέει ότι αν πουλήσουμε τα ασημικά σε ιδιώτες θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Νοιώθουμε όλοι μας αδύνατοι και φοβισμένοι μέσα σε αυτήν την κρίση που βιώνουμε. Γι αυτό θέλουμε την αλλαγή πολιτικής με μια αριστερή κυβέρνηση.

Σύμφωνα με την ελληνική στατιστική υπηρεσία το ακαθάριστο εθνικό προϊόν της Ελλάδας αποτελείται από 3,3% αγροτική παραγωγή, 17,9% βιομηχανική και 78,9% υπηρεσίες. Στην σύγκριση μας με τα αναπτυγμένα κράτη υστερούμε περισσότερο στην βιομηχανική παραγωγή και θα έπρεπε να δοθεί περισσότερο βάση σε μικρής κλίμακας μεταποιητικές μονάδες του πρωτογενή τομέα. Αναφορικά με εμάς στον δήμο Ιλίου που ζούμε σε αστικό περιβάλλον θα πρέπει να αξιοποιήσουμε υπηρεσίες και μικρής κλίμακας μεταποίηση για να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας έστω και με το μοντέλο της αυτοδιαχείρισης σε τομείς που ο δήμος έχει τον πρώτο λόγο.

Η αυτοδιαχείριση των εργαζομένων είναι μια παλιά έννοια που έχει συζητηθεί και εφαρμοστεί μέσα στους αιώνες. Σήμερα όμως περισσότερο από ποτέ θα πρέπει να την ξαναπροσπαθήσουμε με τους νεωτερικούς κανόνες της αγοράς για την επίλυση της ανεργίας. Υπάρχει πάντα ως παράδειγμα στην Ισπανία η Mondragon στην περιοχή των βάσκων, που μετά τον εμφύλιο ξεκίνησαν σε μια φτωχή και κατεστραμμένη πόλη μια εταιρεία αυτοδιαχείρισης και σήμερα απασχολεί σε όλο το κόσμο 82,000 ανθρώπους με 14 δισεκατομμύρια τζίρο. Αυτή η εταιρεία στηρίχθηκε στην ατομική ηθική και την κοινωνική δικαιοσύνη ώστε με την σκληρή δουλειά, την συνεργασία, το μοίρασμα των ανταμοιβών, και την προσωπική υπευθυνότητα οι εργαζόμενοι της να την αναπτύξουν. Σήμερα η Mondragon στηρίζεται στην εκπαίδευση, την κυριαρχία των εργαζομένων, την δημοκρατικότητα της επιχείρησης, την συμμετοχή όλων στην διοίκηση, και τη αλληλεγγύη των μισθών.

Για να πάρει μπροστά η ροή της αυτοδιαχείρισης των εργαζομένων χρειάζεται σύμφωνα με τον οικονομολόγο R.D. Wolff τρία πράγματα:

α) να συνεχίσουμε να συμμετέχουμε σε οργανωμένες συλλογικότητες. Μια δημοτική παράταξη, ένα κίνημα, ένα κόμμα, μια ένωση εργαζομένων, ένας συνεταιρισμός ακόμα και οι άνεργοι του δήμου Ιλίου μπορούν να δημιουργήσουν μια τέτοιου είδους συλλογικότητα.

β) καλέστε το δημόσιο χρηματοοικονομικό κίνημα να χρηματοδοτήσει την νέα οικονομία. Η ανακεφαλαίωση των τραπεζών έχει γίνει από τους Έλληνες πολίτες και δικαιωματικά τους ανήκουν. Έτσι κονδύλια θα πρέπει να διοχετεύονται όχι μόνο στις μεγάλες επιχειρήσεις και σε ημετέρους ως θαλασσοδάνεια αλλά και σε εταιρείες αυτοδιαχείρισης που τηρούν τους νεωτερικούς κανόνες της αγοράς και έχουν θέση και πρωταρχικό λόγο για την επίλυση της ανεργίας καλύτερα από οποιονδήποτε ιδιώτη που αναζητεί το κέρδος και από οποιαδήποτε εταιρεία που αναζητεί τη μεγιστοποίηση του μετοχικού κεφαλαίου.

γ)οργάνωσε του δημιουργικούς νέους να χτίσουν ένα μαζικό κίνημα. Ποτέ μα ποτέ η Ελλάδα δεν ευτύχησε να έχει τόσο μορφωμένους νέους όσο σήμερα. Αυτοί θα είναι οι δημιουργοί των επιχειρήσεων αυτοδιαχείρισης. Η Mondragon χρειάστηκε δεκαέξι χρόνια για να μορφώσει τους νέους της. Στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στο Ίλιον είναι έτοιμοι για δράση απλά δεν τους δύνεται η ευκαιρία να εργαστούν με αλληλεγγύη για μία καλύτερη ποιότητα ζωής.

Οι τομείς που μπορούν να γίνουν επιχειρήσεις αυτοδιαχείρισης είναι πολλοί και βέβαια θα πρέπει να έχουν αρωγό και μπροστάρη την δημοτική παράταξη “Αλληλέγγυα Πόλη” με διαφάνεια και συμμετοχή όλων των δημοτών του Ιλίου που θέλουν να εργαστούν σε επιχειρήσεις αυτοδιαχείρισης.

Πηγές

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_sector_composition

http://www.managementexchange.com/story/mondragon-cooperative-experience-humanity-work

http://www.rdwolff.com/content/organized-labor-public-banks-and-grassroots-keys-worker-owned-economy

Ο Γιάννης Σιαπέρας είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Ιλίου με την “Αλληλέγγυα Πόλη”.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *