Marinaleda, una utopia hacia la paz

Marinaleda, una utopia hacia la paz

Η “Αλληλέγγυα Πόλη” συγκέντρωσε και αναδημοσιεύει μια σειρά από τρία κείμενα και ένα ντοκιμαντέρ για την Μαριναλέδα, ένα χωριό της Ανδαλουσίας στην νότια Ισπανία, που έχει μηδενίσει την ανεργία με την δημιουργία μιας κοπερατίβας που λειτουργεί στη βάση της ισότητας στην εργασία.

Μαριναλέδα: Ένα ισπανικό χωριό δίνει λύση στην κρίση

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα TVXS.gr

Στην Μαριναλέδα, ένα χωριό της Ανδαλουσίας στην νότια Ισπανία, η ανεργία είναι μηδενική! Ο δήμαρχος, Χουάν Μανουέλ Σάντσεζ Γκορντίγιο, που έγινε γνωστός όταν πραγματοποίησε μια «επιβεβλημένη απαλλοτρίωση» τροφίμων σε διάφορα σουπερ-μάρκετ της περιοχής, έχει φτιάξει ένα ιδιαίτερο οικονομικό πρόγραμμα για την πόλη του, που δεν αριθμεί περισσότερους από 3.000 κατοίκους. Το πρόγραμμα είναι βασισμένο στην ισότητα στην εργασία αφού κατά τον ίδιο η κρίση στην αγορά εργασίας μπορεί να παταχθεί μόνο με την δημιουργία νέων θέσεων.

Επιμέλεια: Νίκος Μίχος

Ο Γκορντίγιο μετά την «απαλλοτρίωση», με την βοήθεια του Σωματείου Αγροτών της Ανδαλουσίας (SAT), μοίρασε τα τρόφιμα σε όσους το είχαν περισσότερο ανάγκη. Ο Ισπανός δήμαρχος, είναι ιστορικός ηγέτης του Σωματείου Εργαζομένων Αγροτών (SOC), που αποτελεί την ραχοκοκαλιά του SAT. Με την υποστήριξη της τοπικής κοινωνίας, δημιούργησε ένα μοναδικό πολιτικό-οικονομικό «πείραμα», το οποίο έχει μετατρέψει το χωριό σε ένα σοσιαλιστικό «κάστρο» καταμεσής της Ανδαλουσίας.

104631g-mayor-iu-parliamentarian-marchΤο «πείραμα» φαίνεται να είναι το βάλσαμο στην οικονομική κρίση που πλήττει την χώρα, αφού το τρέχον ποσοστό της ανεργίας είναι στο 0%. Όλοι οι κάτοικοι είναι απασχολούμενοι στον Συνεταιρισμό της Μαριναλέδα, που δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους αγρότες ύστερα από χρόνια κατάληψη της γης «Η καπνιστή φάρμα» (El Humoso Farm), η οποία ήταν ιδιοκτησία μιας αριστοκρατικής οικογένειας. «Η γη ανήκει σε αυτούς που την δουλεύουν», φώναζαν όταν τους απομάκρυνε η δημοτική αστυνομία. Από το 1992, όμως, η γη τους ανήκει. Καλλιεργούν εκεί φασόλια, αγκινάρες, πιπεριές και εκλεκτό λάδι. Έχουν εγκαταστάσεις και για εκτροφή ζώων. Η γη ανήκει στην κοινωνία και οι εργάτες είναι αυτοί που έχουν επίβλεψη όλης της παραγωγής.

Ανεξάρτητα με την θέση που έχει ο κάθε εργαζόμενος ο μισθός είναι 47 ευρώ την ημέρα, κάτι που ανάγεται σε 1.128 ευρώ τον μήνα. (Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κατώτερος μισθός στην Ισπανία είναι 641ευρώ/μήνα). Ο συνεταιρισμός απασχολεί την κάθε περίοδο περίπου 400 εργαζομένους. Οι θέσεις εργασίας είναι κυλιόμενες με στόχο να αποκομίσουν όλοι οφέλη. «Να εργάζεσαι λιγότερο, ώστε όλοι να εργαστούν», είναι το σύνθημά τους. Πολλοί από τους εργαζόμενους καλλιεργούν και τα δικά τους αγροτεμάχια, ενώ η οικονομική ζωή συμπληρώνεται από καταστήματα, παροχή βασικών υπηρεσιών και αθλητικών δραστηριοτήτων. Πρακτικά, όλοι οι κάτοικοι κερδίζουν το ίδιο με τους εργάτες του συνεταιρισμού.

104631g-u47p5029t2d495950f24dt20120813144231Η φορολογία είναι η μικρότερη, από άποψη μεγέθους, στην περιοχή, και κυρίως εφαρμόζεται σε επίπεδο γειτονιάς. Η κάθε γειτονιά βλέπει τι χρειάζεται και αναλόγως πράττει. Επίσης, το ενοίκιο για ένα σπίτι 90τ.μ. στην Μαριναλέδα κοστίζει 15 ευρώ το μήνα. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο καθένας πρέπει να συμβάλει στην κατασκευή του σπιτιού του. «Ένας οικοδόμος παίρνει 800 ευρώ το μήνα για να χτίσει ένα σπίτι. Δίνει τα μισά και πληρώνει για το σπίτι του», εξηγεί ο Χουάν Χοσέ Σάντσο, ένας 21χρονος που ήδη είναι μέλος της «ομάδας δράσης» του χωριού που οργανώνει τις ημερήσιες εργασίες. Η ομάδα δράσης δεν αποτελείται από εκλεγμένα μέλη αλλά από πολίτες που από κοινού αποφασίζουν την ανάθεση αρμοδιοτήτων και όσων πρέπει να γίνουν για το συμφέρον του χωριού.

Παλαιότερα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του χωριού ήταν αγράμματο. Τώρα, όμως, έχουν παιδικό σταθμό, δημοτικό και γυμνάσιο. Το φαγητό στο σχολείο, μάλιστα, κοστίζει μόλις 15 ευρώ τον μήνα. «Το ποσοστό που παρατάει το σχολείο είναι ελαφρώς υψηλό», σχολιάζει ο Σάντσο. «Καθώς οι άνθρωποι έχουν σπίτι και εξασφαλισμένη εργασία δεν βρίσκουν τον λόγο για μόρφωση. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να βελτιώσουμε», συμπληρώνει.


Το παραδειγμα της Marinaleda, η ομιλία του δημάρχου της

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της “Αλληλεγγύης για Όλους”

104631-gty_mayor_gordillo_tk_120816_wblog

Είναι τιμή μου που βρίσκομαι σήμερα στην Αθήνα, μπροστά σε τόσο πολύ κόσμο που ενδιαφέρεται ν’ ακούσει την εμπειρία της Marinaleda. Πρόκειται για ένα χώρο πραγματοποίησης της ουτοπίας, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί και από τους Αθηναίους με τον δικό τους τρόπο.

Η Marinaleda είναι στο κέντρο της Ανδαλουσίας  των 8. εκατ. κατοίκων,  στην οποία υπάρχουν 2,5 εκατ. άνεργοι, 3 εκατ. φτωχοί και 500.000 αγρότες χωρίς γη, γιατί αυτή βρίσκεται στα χέρια μιας ομάδας γαιοκτημόνων – το 2% των ιδιοκτητών γης κατέχει το 50% της καλλιεργήσιμης γης. Στην Ισπανία, όπως και στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Θαπατέρο δηλώνει σοσιαλιστική αλλά είναι δεξιά και καπιταλιστική.

Στη Marinaleda των 3.000 κατοίκων δεν υπήρχε εργασία, μόνο μετανάστευση. Εμείς αποφασίσαμε ν’ αντισταθούμε. Έτσι, αρχικά οργανωθήκαμε συνδικαλιστικά και πολιτικά. Δημιουργήσαμε το συνδικάτο των εργατών γης που εργάζονται στην επικράτεια της Ανδαλουσίας και το οποίο συμμετέχει στη Via Campesina, μαζί με άλλες 300 οργανώσεις. Το 1979 αποφασίσαμε να μετάσχουμε στις εκλογές. Κερδίσαμε απόλυτη πλειοψηφία, την οποία διατηρήσαμε μέχρι σήμερα  ( 85-90% ).

Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μια νέα εξουσία, των φτωχών εναντίον των πλουσίων, αλλά συνειδητοποιήσαμε ότι οι φτωχοί έχουμε πολύ μικρή δυνατότητα να σταθούμε απέναντι στον καπιταλισμό. Η δύναμή μας είναι η ενότητα, έτσι δώσαμε στη συνέλευση όλη την εξουσία.  Έγινε το μαζικό όργανο λήψης αποφάσεων. Εδώ αποφασίζουμε τον προϋπολογισμό του δήμου, το πού θα δοθεί δηλαδή το δημόσιο χρήμα, μέσα από διαδικασίες στις οποίες εμπλέκονται όλες οι γειτονιές και όλοι οι γείτονες.

Όσοι έχουν συνδικαλιστικό ή πολιτικό αξίωμα πρέπει να ζουν όπως οι υπόλοιποι. Κανείς δεν εισπράττει περισσότερα χρήματα και όλοι ζουν από τις δουλειές τους. Πιστεύουμε ότι η ηθική είναι πολύ σημαντική στην πολιτική . Πρέπει να ζεις ακριβώς όπως δηλώνεις με τις ιδέες και τις θέσεις σου. Για τις εργασίες της κοινότητας συγκαλούμε την κόκκινη Κυριακή στην οποία συνεργάζονται όλες οι γειτονιές. Η εργασία είναι για μας συλλογική βοήθεια από τον ένα στον άλλο. Όταν κατασκευάζεται ένα σπίτι εργαζόμαστε όλοι μαζί .

Η άμεση δημοκρατία, όπως ήδη είπαμε, είναι περισσότερο από αναγκαία αλλά η πολιτική δημοκρατία χωρίς οικονομική δημοκρατία δεν αποδίδει. Το μεγαλύτερο πρόβλημα των κατοίκων της Marinaleda ήταν η ανεργία, έτσι σε μια συνέλευση ρωτήσαμε τον κόσμο πως μπορούμε να τελειώσουμε με την ανεργία και συμφωνήσαμε ότι ο τρόπος είναι να έχουμε γη. Η γη, όμως, στην περιοχή μας βρισκόταν στην κατοχή ενός μεγάλου γαιοκτήμονα – δούκα (17.000 εκτάρια). Είπαμε ότι αυτή η γη είναι δική μας και ξεκινήσαμε τη μάχη για να την αποκτήσουμε. Αγωνιστήκαμε  12 χρόνια με γενικές απεργίες, καταλήψεις δρόμων, αεροδρομίων, τρένων, πορείες μέχρι και 1.000 χιλιόμετρα. Η αστυνομία μας φυλάκιζε, μας χτυπούσε, μας έβαζε πρόστιμα και οι δικαστές μας καταδίκαζαν. Εμείς εξακολουθούσαμε. Η επιμονή είναι επαναστατική. Έπειτα από πολλά χρόνια πήραμε τη γη από τον  δούκα. Ένα παλιό όνειρο στην ιστορία του εργατικού κινήματος της Ανδαλουσίας  είναι η γη να ανήκει σ’ αυτόν που τη δουλεύει.

Παρά την κατοχή της γης , δεν κατορθώσαμε να λήξουμε οριστικά με την ανεργία. Δημιουργήσαμε, λοιπόν,  βιομηχανία ελιάς, λαδιού, πιπεριάς, αγκινάρας, σκόρδου. Με τη γη και τη βιομηχανία στα χέρια εκείνων που τις δουλεύουν, δηλαδή με τα μέσα παραγωγής στα χέρια των εργατών,  καταφέραμε να έχουμε εργασία για όλους.  Έτσι πετύχαμε 3 πράγματα : πρώτον δεν έχουμε ανεργία, δεύτερον δεν έχουμε εκμετάλλευση από τους γαιοκτήμονες, τρίτον ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι  επιστρέφει στους ίδιους. Έχουμε αλλάξει το επίπεδο ζωής και έχουμε κοινωνική ιδιοκτησία. Όλοι ανεξαίρετα, σε όλους τους τομείς εργασίας, κερδίζουν τον ίδιο μισθό – 47 € για κάθε εργάσιμη ημέρα 6,5 ωρών. Με απόφαση της συνέλευσης  δεν διανέμονται τα κέρδη, αλλά ότι περισσεύει επανεπενδύεται. Η γη είναι ένα δάνειο από τους γονείς μας και πρέπει να επιστραφεί βελτιωμένη στα παιδιά μας.

Είχαμε καταφέρει την οικονομική δημοκρατία, θέλαμε όμως ένα βήμα παραπάνω. Θέσαμε σ’ εφαρμογή την κοινωνική δημοκρατία. Υπήρχε έλλειψη κατοικιών και μέχρι τρεις γενιές ζούσαν στο ίδιο σπίτι. Με απόφαση της συνέλευσης, η ιδιωτική ιδιοκτησία έγινε δημόσια. Όταν οι νέοι θέλουν κατοικία, κάνουν αίτηση και το έδαφος τους διατίθεται δωρεάν, όπως και οι οικοδομικές εργασίες και η αρχιτεκτονική μελέτη. Οι νέοι προσφέρουν τη δική τους εργασία και πληρώνουν για ένα τέτοιο σπίτι 15€ το μήνα. Το πρότυπο είναι 90 τ.μ. κλειστός χώρος και 100 τ.μ. αυλή.

Με τον ίδιο τρόπο έχουμε δημιουργήσει βρεφονηπιακούς σταθμούς. Το κόστος για διαμονή και διατροφή των παιδιών είναι 12€ το μήνα. Αντίστοιχα εργαζόμαστε για δημοτικές υποδομές, όπως πισίνες κ.λπ. (ετήσιο κόστος  εγγραφής σε πισίνα 3€). Για τις μεγαλύτερες ηλικίες έχουμε ομάδες βοήθειας που στηρίζουν την καθημερινή ζωή των ηλικιωμένων. Όλ’ αυτά είναι δωρεάν. Όταν φτάνει το πανηγύρι του χωριού τον Ιούλιο, οργανώνουμε μια συλλογική γιορτή. Η χαρά είναι δικαίωμα του λαού. 300-400 δημότες εργαζόμαστε χωρίς αμοιβή, προσφέροντας φθηνό φαγητό και θεάματα δωρεάν. Στην Ανδαλουσία και πολύ περισσότερο στη Marinaleda υπάρχει η μεγαλύτερη αναλογία πράσινου ανά κάτοικο .

Έχουμε καταφέρει να λειτουργήσει ένα πρότυπο κοινωνίας στις σημερινές συνθήκες. Τίποτε δεν είναι αδύνατον, δεν είναι χίμαιρα η ουτοπία. Τα όνειρα με τον αγώνα του κόσμου γίνονται πραγματικότητα. Στην απαισιοδοξία της δεξιάς αντιπαραθέτουμε την αισιοδοξία της αριστεράς. Η εργατική τάξη πρέπει να είναι αισιόδοξη. Ο κόσμος της Marinaleda είναι ίδιος με αυτόν της Αθήνας , με τα ίδια θετικά και αρνητικά. Αν στη Marinaleda έχουμε κάνει εφικτό ένα μέρος της ουτοπίας μας κι εσείς μπορείτε να το κάνετε. Αν πιστεύετε στους εαυτούς σας είστε αήττητοι.  Ο στόχος μας είναι τόσο δίκαιος που θα τα καταφέρουμε.

Επισημανσεις που προέκυψαν από την ομιλία: 

Οι γυναίκες είναι οι πλειοψηφία αυτών που συμμετέχουν και αγωνίζονται. Το πείραμα της Marinaleda δεν θα είχε υπάρξει χωρίς την παρουσία των γυναικών. Όταν καταλαμβάναμε τη γη οι γυναίκες ήταν πρώτες, στην απεργία πείνας σταματούσαν τελευταίες.

Προωθούμε τις βιολογικές καλλιέργειες ώστε να αποτελέσουν τον κυρίαρχο τρόπο παραγωγής. Σήμερα έχουμε και παραδοσιακές λόγω του κόστους των βιολογικών.

Υπάρχουν ανεξάρτητοι μικροί αγρότες και μικρά μαγαζιά ποτέ όμως δεν θα συναινέσουμε να εγκατασταθεί ένα super market μιας πολυεθνικής.

Το παιδαγωγικό σύστημα υπάγεται στην κοινότητα της Ανδαλουσίας, αλλά παρεμβαίνουμε. Τα παιδιά από 0 – 17 ετών φοιτούν δωρεάν στη Marinaleda και μετά μπορούν να φύγουν για το Πανεπιστήμιο.

Υπάρχει θέμα μετανάστευσης προς την Marinaleda λόγω των καλών συνθηκών ζωής. Υπάρχει ένας μόνο περιορισμός : για να πάρει κανείς σπίτι πρέπει να έχει ζήσει και εργαστεί εδώ. Αν κάποιος, πάντως, θέλει να έρθει στην Marinaleda μπορεί, είναι ένας ανοιχτός τόπος.

Ανάλογα πειράματα εμφανίζονται και σε άλλα μέρη της Ανδαλουσίας : Μάλαγα, Σεβίλλη, Κάντιφ. Η καταστολή, όμως, είναι μεγάλη και ο φόβος των ανθρώπων υπαρκτός.

Το μοντέλο της Marinaleda είναι δικό μας έργο, προϊόν της συλλογικής μας σκέψης. Εμπνεόμαστε φυσικά από άλλα γεγονότα της ιστορίας , από τον Μπακούνιν, τον Τσε, τον Λένιν, τον Τρότσκι. Έχουμε, όμως, να δώσουμε συγκεκριμένες απαντήσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα και γι’ αυτό το καλύτερο βιβλίο είναι η ζωή. Μαθαίνουμε από εμάς τους ίδιους.

Όταν η αστική τάξη ενώνεται διεθνώς, στρατιωτικά στο ΝΑΤΟ, πολιτικά στον ΟΗΕ, οικονομικά στο ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, εμείς οι εργάτες του κόσμου πρέπει ν’ αντισταθούμε. Ή θα λήξουμε τον καπιταλισμό ή θα μας λήξει.

Η σχέση μας με την κρατική εξουσία είναι συγκρουσιακή. Ότι κερδίσαμε έγινε κόντρα στην κυβέρνηση που υπερασπίζεται τους γαιοκτήμονες με την αστυνομία.

Η αριστερά πρέπει να παλεύει για μια κοινωνία χωρίς τάξεις. Μέχρι να φτάσουμε εκεί πρέπει το όραμα να μπει σε εφαρμογή. Δεν υπάρχει χρόνος. Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα.

Για την αντιγραφή : Ελένη Πορτάλιου


«Δεν έχουμε ανεργία, το νοίκι 15 ευρώ το μήνα»

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της εφημερίδας “Ελευθεροτυπία”

«Η κρίση είναι μια μεγάλη απατεωνιά, το ΔΝΤ μια σπηλιά με ληστές»

Του ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΟΥΛΗ

anwnymo-thumb-large

«Η οικονομική κρίση είναι μια μεγάλη απατεωνιά, η μεγαλύτερη στην ιστορία του καπιταλισμού. Το ΔΝΤ είναι μια σπηλιά με ληστές. Αυτοί είναι οι φταίχτες για ό,τι γίνεται – για την ανισότητα που υπάρχει στον κόσμο», υποστηρίζει ο Ισπανός Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, ο επί 31 χρόνια κομμουνιστής δήμαρχος της Μαριναλέντα.

«Το όνειρό μου είναι να δημιουργήσω μια κοινωνία χωρίς τάξεις, χωρίς πλούσιους και φτωχούς», λέει ο 55χρονος δήμαρχος Βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη για να συμμετάσχει στο φεστιβάλ «άμεσης δημοκρατίας» που διοργανώνουν αντιεξουσιαστικές κινήσεις, στο πλαίσιο της 75ης Δεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης.

Η Μαριναλέντα, στην επαρχία της Ανδαλουσίας, είναι μια κοινότητα 2.700 κατοίκων που δεν αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας. Οι κάτοικοι ανήκουν στον τοπικό συνεταιρισμό και εργάζονται 6,5 ώρες την ημέρα έχοντας όλοι το ίδιο ημερομίσθιο (45 ευρώ), ανεξάρτητα αν απασχολούνται στους αγρούς ή στο τοπικό εργοστάσιο μεταποίησης των προϊόντων. Τα έσοδα δεν μοιράζονται αλλά επενδύονται στον συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν νέες δουλειές. Στο χωριό δεν υπάρχει παπάς και αστυνομικός, ενώ η ενοικίαση ενός σπιτιού στοιχίζει 15 ευρώ τον μήνα.

Η οικονομική κρίση των ημερών είναι τεχνητή ή πραγματική; Δηλαδή χρεοκόπησαν τα νοικοκυριά ή είναι ένα ακόμη τέχνασμα του κεφαλαίου;

«Η οικονομική κρίση είναι μια μεγάλη απατεωνιά, η μεγαλύτερη στην ιστορία του καπιταλισμού. Οι “μηχανικοί” των τραπεζών δίνουν δάνεια ακόμη και σε εταιρείες που δεν μπορούν να τους επιστρέψουν τα χρήματα. Υπάρχουν 55 δισ. δολάρια δανείων χωρίς αντίκρισμα. Γι’ αυτό και σ’ αυτή την κρίση υπάρχουν θύτες και θύματα».

Εχει επηρεάσει τη Μαριναλέντα η παγκόσμια οικονομική κρίση; Αν ναι, πώς; Αν όχι, γιατί;

«Βέβαια και την έχει επηρεάσει, όπως όλο τον πλανήτη, αλλά πολύ λιγότερο. Γιατί εμείς απαντάμε με δικά μας μέσα στην κρίση. Εχουμε διπλασιάσει τη δημόσια επένδυση και πετύχαμε να δουλεύει όλος ο κόσμος».

Η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση. Θεωρείτε ότι μπορεί να αναγεννηθεί; Και πώς; Η οικονομική βοήθεια των χωρών της ευρωζώνης και η ένταξή της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πιστεύετε ότι θα τη βοηθήσουν να αναστηθεί οικονομικά;

«Το ΔΝΤ είναι σπηλιά με ληστές. Αυτοί είναι οι φταίχτες για ό,τι γίνεται – για την ανισότητα που υπάρχει στον κόσμο. Θα έρθουν να κλέψουν τη χώρα και να την κάνουν ακόμη φτωχότερη. Και να δώσουν πλεονέκτημα σε λίγους. Το σημερινό σύστημα είναι ένας απόλυτος παραλογισμός. Πρέπει η ελληνική πολιτεία να βρεθεί στην υπηρεσία των φτωχών. Η εθνικοποίηση των τραπεζών και η παροχή κατοικίας από το κράτος προς όλους τους πολίτες είναι μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση. Οι θύτες που μας οδήγησαν σ’ αυτή την κρίση πρέπει να… επιβραβευθούν».

Η έννοια της δημοκρατίας υφίσταται στις μέρες μας; Θεωρείτε ότι η άμεση δημοκρατία αποτελεί απάντηση στην κρίση;

«Οχι, δεν υπάρχει. Είναι μια φάρσα. Στη σημερινή δημοκρατία ο λαός δεν έχει δύναμη. Είναι μια δημοκρατία της μπουρζουαζίας. Η 5η ελευθερία είναι η ελευθερία τού να κλέβεις, και αυτή είναι η μοναδική ελευθερία, όπως λέει ο Τσόμσκι. Να πάμε σε μια δημοκρατία των εργατών και του λαού, σε μια δημοκρατία με δύο πόδια: πολιτική δημοκρατία αλλά και οικονομική δημοκρατία. Η πολιτική δημοκρατία χωρίς οικονομική δημοκρατία είναι ένα πολύ μεγάλο ψέμα».

Η Αριστερά δείχνει να έχει χάσει τον βηματισμό της – βρίσκεται πίσω από τις εξελίξεις. Μπορεί να απαντήσεις στις νέες προκλήσεις;

«Ναι, αλλά με διαφορετική μορφή απ’ αυτήν που γνωρίζουμε στην Ευρώπη. Μια Αριστερά που να είναι ικανή να αντιμετωπίσει τον καπιταλισμό και να εφαρμόσει κοινωνική αλληλεγγύη. Εκεί που ο άνθρωπος και οι ανάγκες του θα είναι το κέντρο όλης της οικονομικής ενέργειας. Μια ηθική Αριστερά που ζει όπως μιλάει».

Είναι η Μαριναλέντα μια ιδεώδης κοινωνία;

«Πιστεύω ότι ποτέ δεν θα φτάσουμε στο ιδανικό. Είναι ένας δρόμος όμως που πρέπει να διανύσουμε».

Αν είναι πετυχημένη η πολιτική σας γιατί δεν εφαρμόζεται και σε άλλες πόλεις της Ισπανίας;

«Πραγματικά σε άλλα μέρη της Ανδαλουσίας, εκεί όπου το συνδικάτο έχει δύναμη, έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε γη και να έχουμε κάνει κινήσεις ανάλογες όπως αυτές της Μαριναλέντα. Το αγροτικό συνδικάτο μας έχει 30.000 μέλη και πολλά δημαρχεία. Δεν είναι μια εύκολη κατάκτηση όπως και να το κάνεις, αλλά μια μάχη πολλών αγώνων».

Οπως παρατηρεί ο Βρετανός ιστορικός Ερικ Χομπσμπάουμ, «από την εποχή των επαναστάσεων περάσαμε στην εποχή των αυτοκρατοριών και από κει στην εποχή των άκρων». Σήμερα σε ποια εποχή βαδίζουμε;

«Είναι η εποχή στην οποία ο μόνος υπάρχων θεός είναι το χρήμα. Ενας θεός που χρειάζεται γενοκτονίες σ’ όλο τον πλανήτη, που συνεχίζει να παράγει πολέμους και 70.000 νεκρούς – δολοφονημένους από την πείνα, κάθε μέρα».

* Ευχαριστούμε για τη μετάφραση την Ηλέκτρα Μπεθυμούτη και την Ελένη Γενναδίου.


To κουτί της Πανδώρας: Mαριναλέδα (Marinaleda)

Όλο το επεισόδιο, όπως προβλήθηκε στη ΝΕΤ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *