Ελπίζω σε μια καλύτερη Ελλάδα και θέλω να βοηθήσω να φτιάξουμε μια καλύτερη γειτονιά

Ελπίζω σε μια καλύτερη Ελλάδα και θέλω να βοηθήσω να φτιάξουμε μια καλύτερη γειτονιά

Ελπίζω σε μια καλύτερη Ελλάδα και θέλω να βοηθήσω να φτιάξουμε μια καλύτερη γειτονιά.

Οι καλύτερες ανθρώπινες σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων θα φτιάξουν μια καλύτερη κοινωνία. Ο διπλανός μας μπορεί να μας νοιαστεί και να μας βοηθήσει όταν θα έχουμε ανάγκη.

Ζήσαμε πολλά χρόνια σε έναν ψεύτικο ευδαιμονισμό και χάσαμε πολύ από την ανθρωπιά μας.

Τώρα μπορούμε να αξιοποιήσουμε όση περιουσία του δήμου είναι ανεκμετάλλευτη και να κάνουμε πιο ανθρώπινες τις σχέσεις μεταξύ μας.

Να γεμίσουμε παγκάκια τους ελεύθερους χώρους και να αξιοποιήσουμε τα δημόσια κτίρια για τους πολίτες.

Τα σχολεία μας ανήκουν. Σε ώρες που δεν δουλεύουν με τα παιδιά μας, μπορεί να αξιοποιηθούν, να μαζεύονται οι άνθρωποι της γειτονιάς, τα κιλικία των σχολείων να λειτουργούν όλη μέρα.

Να λέμε καλημέρα και να μην μας κοιτάζουν καχύποπτα. Ανθρώπινα, όπως ήταν παλιά.

Ένα πείραμα…

Μπορούμε να αλλάξουμε την ζωή μας προς το καλύτερο.

Πρέπει να δουλέψουμε λεπτομέρειες κατά τόπους και ανά περίπτωση.

Κάποτε πριν από χρόνια, όταν ήταν τα παιδιά μου μικρά, ήμουν πρόεδρος των κηδεμόνων ενός σχολείου.

Το σχολείο είχε κήπο, είχε αμφιθέατρο, κιλικίο, μπασκέτες και καρέκλες.

Αξιοποιήσαμε αυτά τα δεδομένα. Οι γονείς και οι γείτονες ανταποκρίθηκαν, έζησαν στους χώρους του σχολείου και υιοθέτησαν την προσπάθεια.

Ένας ηλικιωμένος έφερε σκάλα από το σπίτι του και κλάδεψε τις μουριές.

Το κιλικίο άνοιξε μέρες και ώρες νεκρές για το σχολείο και οι γείτονες ανταποκρίθηκαν.

Μαζεύτηκαν να πιούν καφέ και να μιλήσουν. Το σχολείο ζωντάνεψε ξανά και μάζεψε μεγάλους ανθρώπους.

Στο αμφιθέατρο έγιναν παραστάσεις και συναυλίες από ανθρώπους που είχαν πράγματα να δώσουν και δεν είχαν τον χώρο.

Ο Κήπος αναζωογονήθηκε και απέκτησε προστάτες, όλη την γειτονιά.

Το κιλικίο δούλεψε και η γυναίκα που το είχε έβγαλε μεροκάματο.

Η προσπάθεια έγινε με την αυστηρή επίβλεψη του συλλόγου και υπεύθυνων δημοτών.

Το σχολείο το βάψανε, φρόντισαν τον κήπο και το ένιωσαν δικό τους οι άνθρωποι που ζούσανε δίπλα και είχαν τα παιδιά τους εκεί.

Ας πειραματιστούμε ξανά…

Ο Γιώργος Ζερδεβάς είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό της «Αλληλέγγυας Πόλης».

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *